شناسه پست: 953
بازدید: 279

شاید خیلی ها گیلان را بخاطر برنج ، چای ، کلوچه ، فندق و خیلی غذاها و خوراکی صهای خوشمزه و رنگارنگ آن بشناسند، اما گیلان پر است از صنایع دستی ای که برق بر چشم هر بیننده ای می اندازد.

حصیر بافی هنری اصیل که اغلب در غرب گیلان بافته می شود و برای زیر انداز ، سبد ، زیر داغی و … بکار میرود.

عروسک بافی که حتماً بافتن آنها را توسط زنان و مردان گیلکی با پوشش سنتی در فومن و ماسوله مشاهده کرده اید.

سفالگری که در بیشتر نقاط ایران پراکنده است. حتما سقف های زیبای شیروانی در شمال ایران از جنس سفال را دیده اید. یکی از ظرفهای زیبا و پرکاربرد در گیلان گمج از جنس سفال است که به رنگهای سبز و آبی لعاب میشود. سفال در بیشتر شهرهای گیلان رواج دارد؛ اما شهرهایی مثل لنگرود، رودسر، سیاهکل، لاهیجان و … بیشتر در این زمینه فعالیت می کنند.

بافتنی و قلاب بافی که حتما شال و روسری های بلند آن را به عنوان سوغات در شمال ایران مشاهده کرده اید.

صنایع چوبی که دست سازه های آن اعم از قلیان ، صفحه شطرنج ، تخته نرد و صندوقچه ، به عنوان سوغاتی در گیلان وجود دارد.

دست بافته های پشمی که نخ آن از پشمهای مرغوب دامداران گیلانی تهیه می شود و پس از رنگرزی به دستکش ، جوراب ، کلاه و بلوز تبدیل می شوند. تولید منسوجات پشمی بیشتر در غرب گیلان ، ماسوله و انزلی و رشت رواج دارد.

چادر شب بافی (لاون) که با آن همه رنگهای زیبای چهارخانه اش بیشتر از جنس ابریشم و پنبه در ابعاد ۲ در ۲ بافته می شود. لاون بیشتر با شرق گیلان در رودسر و روستای قاسم آباد شناخته شده است. روستای قاسم آباد به عنوان روستای ملی چادر شب بافی شناخته می شود.

بامبو بافی که جنس آن همان نی خیزران است که از دیگر موادی ست که با آن صنایع دستی زیبایی در این خطه تولید می شود و قدمت بافت آن با کشت چای در گیلان برابری می کند.

شال بافی نوعی دیگر از صنایع دستی گیلان است که ماده اولیه آن پشم دام است. این شال توسط دستگاه شال بافی که دار افقی دارد بافته می شود و در تار و پود آن به هیچ عنوان از پنبه استفاده نمی شود. مرکز شال بافی در گیلان تالش و گالش محسوب میشود.

مروار بافی هنری نوپا درگیلان که بر خلاف بامبو بافی از انعطاف کمتر برخوردار است و مقاومت بیشتر دارد. مواد اولیه مروار خارج از گیلان تهیه می شود. مرکز مروار در گیلان شهرستان آستانه اشرفیه و به ویژه روستای کورکاست.

چموش دوزی هنر ثبت شده در فهرست آثار ملی که از پوست دباغی شده بدون چسب ، میخ و فقط بوسیله دوخت تهیه میشود. چموش یا چوموش بیشتر در فومن و ماسوله دیده میشود.

رشتی دوزی یا گلبند دوزی هنری اصیل که قدمت آن به قرن ۱۳ قمری می رسد. پارچه استفاده شده در رشتی دوزی ماهوت نام دارد که با استفاده از نخ های ابریشمی رنگی و قلاب طرح های بسیار زیبایی را روی آن خلق می کنند.

گلیم بافی که معمولاً جنس آن از پشم و نخ پنبه می باشد. گلیم از آن دسته هنرهای دستی است که در سراسر ایران یافت می شود و هر منطقه جغرافیایی با توجه به فرهنگ خاص خود از طرح های متفاوت و الیاف گوناگون استفاده می کند. گلیم در گیلان به عنوان زیرانداز در زندگی روزمره مردم کاربرد داشته و دارد و عمدتاً توسط زنان بافته می شود.